Voorkaag 2007

 

Aangezien onze eigen boot (de 45) bij Theo de Vries lag, voor een aantal wijzigingen aan de romp en ikzelf eigenlijk in Workum zou zitten met mijn zoon Rick voor de Optimisten selectie, zouden wij aanvankelijk niet meevaren.   Maar hoe dichter het seizoen naderde des te meer zin we kregen om te gaan zeilen.

 

Gelukkig kon ik Yvette zover krijgen om met Rick naar Workum af te reizen,  was de 22 van Robert nog niet verkocht en wilde Frank ondanks zijn rugproblemen meevaren.

 

Vrijdagavond hebben we de moederschepen gebracht,  de 22 opgetuigd waarna het weer erg gezellig werd in de Kaagsociėteit. 
Een en ander resulteerde tot een zeer lang uitgerekte sluitingstijd.

 

Zaterdag was het prachtig weer,  met een magere windkracht 2, waardoor onze befaamde wedstrijdleider zenuwachtig veel sigaretten weg stond te werken op het voordek van het startschip,  maar er toch 2 wedstrijden uit wist te krijgen.
 

Frank en ik hadden Robert met onze grote mond een beetje gek lopen maken:  We zouden de 22 wel eens even naar voren zouden trappen.  Dit bleek heel goed te lukken.   Wat een super boot! 

 

 

Race 1 werden we 2e, Rob 1e en Cees B. 3e  

 

Race 2 verliep in eerste instantie ook prima, tot het stoombotengat.....    We lagen 2e met een behoorlijk gat achter ons en ongeveer anderhalf bezeilt rak voor de finish,  liepen we volledig aan de grond.    Guus Nater heeft ons met de rubber van Rob  los moeten trekken en hielpen we hiermee een  2e plek in de vernieling.   Frank Tol ging in deze race als eerste om de ton en dacht snel weg te kunnen varen,   totdat de wind plaatselijk uit viel.   Wanneer hij zijn cardioloog op dat moment had geraadpleegd had hij de wedstrijd waarschijnlijk moeten staken. (Aldus Frank)

 

De borrel in de zon op het terras verliep uitstekend en ook ‘s avonds was het weer erg gezellig.

 

Race 3 op zondag werd een heel aparte wedstrijd.  De wind kwam, voor zover die er al was, echt overal vandaan.  Rob lag zo ver 1e dat je een verrekijker nodig had om hem nog te kunnen zien.     Tot hij op het Zweiland volledig tot stilstand kwam.   De wind draaide 180 graden draaide en het hele veld liep weer in elkaar.  Gelukkig voor Rob kon hij nog wel de eerste plek behouden. Leo werd 2e en wij 3e.

 

Bij race 4 was de wind meer constant, zowel in kracht als richting, en konden we met een super bootsnelheid ruim als 1e om de eerste ton en hoefde dit niet meer in te leveren.


 

 

 

Al met al een super weekeinde.

 

Robert bedankt voor het sturen in de snelle 22, sorry voor de krasjes aan de kiel. (hij was net geschilderd)

 

 

Eric Kampschreur