Hans van der Velde “Mijn Geliefde”

“Voor de nieuwkomers in de Regenboogklasse die niet weten wie J.C. van der Velde is hierbij een korte introductie.  Hans van der Velde, voor velen uit zijn tijd Oom Hans, is de oprichter van de Regenboogclub. Een Regenboogzeiler van het eerste uur aan wie niet alleen de Regenboogclub maar geheel zeilend Nederland een hoop te danken heeft.

Als zo velen van het eerste uur is Hans van der Velde niet meer onder ons. Bijgaand stuk is door Guus Nater aan mij opgestuurd. Het stuk komt uit het jubileum boek van K.W.V. de Kaag.”

Mijn geliefde is niet jong, niet mooi; velen vinden haar zelfs lelijk, te dik, plomp, geen goede vormen en wat al meer.

Toch als de wind haar katoentjes en nylon bolt in weelderige vormen, als zij met hare zusters wedijvert en zij graag de eerste wil zijn, volgen vele blikken vol welbehagen. Velen benijden mij haar bezit.

Ondanks haar 40 jaren is zij fotogeniek en telkens vinden wij haar afbeeldingen in de sportbladen.

In de sportbladen, ja want U zult wel begrepen hebben, dat ik schrijf over de Regenboog, meer dan 40 jaren oud en still going strong.

Ik mag van mijn herinneringen in dit gedenkboek schrijven, hetgeen ik gaarne doe.

In 1918 zeilden vele bekende zeilers al spoedig in de Regenboog, zoals Ir. Doedes, Ir. Van Hoolwerff, Hans en Oscar Nathan, Leon Huybrechts, Dr. Vreede en in Friesland Dirk Oppenhuizen, Klaas Vrolijk, Sibren Kuypers, om er maar enige te vernoemen.

De Regenboog heeft veel bijgedragen tot verbroedering van de Hollandse en Friese zeilers.

De waardering voor zeilreglementen verschilden aanmerkelijk, doch pasten zich geleidelijk aan en zodoende ontstond een band waaraan de zeilvereniging
“De Kaag” veel heeft bijgedragen door het organiseren van de thans nog zo in de belangstelling staande Holland – Friesland wedstrijden.

Nu worden de boten veelal vervoerd met de Lemmerboot, doch vroeger zeilden wij het gehele traject. De tochten heen en weer brachten veel avontuur en dikwijls ongemak, maar het is hiermede als eens de heer Bruynzeel mij zeiden, toen wij 36 uur op zee in de “soep”zaten: Ach, hierover praat je later meer dan van die wedstrijden met prachtig zeilweer”.

Regenboogzeilers zullen zich herinneren de tocht van Willem van der Mey, Frans Bos, Jan Jesse, Frans Theunissen, Guus Ruygrok en mij, toen wij vooruitgegaan door de”Leider “die kompas en kaart bij zich had en de weg wist”, vanuit Enkhuizen Stavoren naderden; alleen het leek niet op Stavoren en het bleek Urk te zijn.

Later ontdekte we, dat de kaart in het spoorboekje zat ( daar stond Stavoren inderdaad oostelijk van Enkhuizen ) en het kompas zat aan leiders horlogeketting in zijn vest opgeborgen.

Ook de sweepstake van 6 Regenbogen ’s nachts 12 uur van Enkhuizen naar Amsterdam, waar één onzer op de sterren en zijn onfeilbaar instinct voer en in Harderwijk terecht kwam. Toen wij in de Sixhaven aankwamen en de havenmeester als naar gewoonte ons wilde verplaatsen, hield mijn bemanning een toespraak en zei te kunnen begrijpen, dat ’s morgens 6 uur geen muziek beschikbaar was, maar het bestuur had toch wel voltallig aanwezig had kunnen zijn, nu wij de Holland – Friesland wedstrijden hadden gewonnen.

De havenmeeste droop af, door zulk een welsprekendheid overwonnen en wij gingen de eerste F18,00 van de prijs besteden aan ontbijt, ja met champagne, kapper en …. manicure.

’s Avonds bleek, dat we ook de sweepstake hadden gewonnen, hetgeen niemand vertrouwde en toen wij dan ook een borreltje aanboden, zorgden onze collega’s er wel voor dat de winst verdween.

En dan die gezellige maaltijden in Akersloot (Paling), Sneek, Oude Wetering (pudding), Aalsmeer (oh, die Amsterdammers!), Zaandam en in onze Soos!

Het inzeilen van nieuwe tuigen werd zeer serieus gedaan en ik herinner mij, dat Hans Nathan ons vroeg hem wat te helpen. Het ene tuig na het andere werd aangeslagen en dan maar weer met enkele Regenbogen “in de wind”, “voor de wind”, “halve wind”, stop, even fok wisselen en vooruit maar weer.

We zouden goedkoop gaan lunchen, maar vonden het het handigste bij Meerrust te meren: oh, Hans wat heeft je dat een geld gekost!

En dan die grote Kaagtocht naar Sneek met zovele schepen en een Lemmerboot als logeerschip onder commando van onze voorzitter van Hoolwerff.

En die avond, toen het bestuur in Sneek, voorafgegaan door muziek, naar het stadhuis trok en één onzer de muziek de Wijnberg ingeleide!

En de kippensoep bij Dirk Oppenhuizen en polonaisegebak bij Klaas Vrolijk, het diner van Priester ( de enige zeilende R.K. priester ), de vergadering in Oude Wetering, waarbij de statutenwijziging werd afgestemd en even later bij de rondvraag weer werd aangenomen.

En het zeilen met een fietsbel op de helmstok; de trompet van Jan Heinen, het zeilen met jaquette en hoge hoe (naar aanleiding van het dopen van de Lapsus), het vastbinden van een schip onder water, zodat de eigenaar dacht aan de grond te zitten, de wedstrijden om de Wringley Cup (kauwgum – standaardje) en dan die vele goede vrienden die we maar steeds weer ontmoetten.

Enige jaren geleden heeft de K.V.N.W.V. een prijsvraag uitgeschreven voor een schip, ter vervanging van de Regenboog. De Regenboog is een zeer aparte klasse en niet gemakkelijk te vervangen. Nieuwe Regenbogen worden echter praktisch niet gebouwd; ik hoop werkelijk dat de nog aanwezige schepen in de handen blijven of komen van wedstrijdzeilers; de Regenboog geeft voor stuurmannen en bemanning het ware zeilgenot.

De oprichting van de Regenboogclub heeft veel bijgedragen tot een goede verstandhouding bij de zeilers. Afspraken werden gemaakt voor gezamenlijk uitkomen op bepaalde wedstrijden, terwijl het instellen van seizoensprijzen de animo sterk heeft verhoogd. De klasse belangen worden op gezellige bijeenkomsten besproken en eventueel aan het Verbond voorgelegd. De samenwerking met de zeilverenigingen en het verbond is uitstekend.

Geen wonder, dat thans vele andere klasse – verenigingen ontstaan.
Vermelding behoeft het beschikbaar stellen van een Gerard de Vries Lentsch – beker, als wissel – prestatieprijs, aangeboden door Gerard de Vries Lentsch Sr., de ontwerper van de Regenboog. Hij gaf ook meerdere malen bijdragen voor prijzen.

Bron: Jubileum boek uitgegeven ter gelegenheid van het 50 jarig bestaan van de K.W.V. de Kaag.
Titel : KZR en MV De Kaag 1910 – 1960
Dit artikel is ontvangen van Guus Nater.

De foto’s zijn ontvangen van mevrouw Mulder uit Langweer.

Sorry, comments are closed for this post.