In Memoriam Frits Beck 30/12/1945 – 21/06/2023

Een zeer getalenteerde zeiler is heengegaan. In de Stern, Solo, Finn en natuurlijk de prachtige Regenboog kwam dit talent steeds naar voren. Jammer dat Frits in Boudewijn’s Finn, niet de cirkel heeft kunnen rondmaken. Van wat nu al zo’n kleine 35 jaar geleden moet zijn, hebben wij gedrieën meerdere Regenbogen gevaren. Met de zelfontworpen Fritsl in de top, niet bij te houden voor de wind, of het nu de 87 Windekind, 74 of 157, J(acht van) S( joerd en ) F (rits ), was. Vooral in de 87 twee jaar vol samen varen. Hierdoor deed het beste zeilen van Frits in alle windsterktes weer opgang. De bemanning hem geduldig doch dwingend tot nog meer snelheid en hoogte aansporend. Maar dan een kreet om enig medeleven van achterin. Op zijn hurken sturend en zeilen verstellend, omdat het bankje weer eens naar beneden kletterde. Dan weer de bemanning diep pruttelend aan de wind weer boven water komende, omdat de grote meester achterin zijn broek van zijn knieën moest ophijsen. Ongelukkigerwijze waren de bretels van de rode “Frits Jan” broek losgeschoten.

Maar ook daar juist de mooiste momenten surfend met veel wind, ver over de gijp, Frits met een grijns van oor tot oor, wetende dat je vol op elkaar kon vertrouwen. Deze herinnering aan Frits, zal ons altijd bijblijven.

Werken bij HBG en zeilen in de Sunfish in het verre Aruba en later als vaardige interim manager dwars door het land. Maar het liefst was Frits toch aan het wedstrijdzeilen, of met de lemsteraak varen op het ijsselmeer, op weg naar de wadden om droog te vallen. Of was het Sneek, natte voeten krijgend op weg naar Goingarijp. Wat tijdens de Sneekweek begon als een etentje voor 4, en daarna 8, liep het al snel uit op een traditie van een met Regenboogzeilers overladen Lemsteraak, waar zelfs de afsluiters van het onvolprezen bad moesten worden dichtgedraaid, om een veilige overtocht te garanderen. Je ziet Frits samen met Antje aan zijn zijde, met een grote grijns genieten, maar ook met vrees op zijn gezicht; gaat dit wel goed en hoe hou ik iedereen rustig aan dek. We moeten ook nog terug anders varen er morgen nog maar enkele boten!

Waar hij bij het kampioenschap bleef steken op een derde plaats, zijn er toch veel series door Frits gewonnen. Ook blijft Frits ons bij als de ongekroonde kampioen van de voorlaatste dag bij series op winst staan. Iets magisch gebeurde dan. Frits vroeg naar bed want morgen moest het nogmaals gebeuren! Was het de breuk met het eerder die week genieten van de verhalen en kameraadschap tot diep in de nacht, of toch meer de zenuwen. Of was het juist door de zorg om Boudewijn, die de late avond routine al vroeg zich eigen had gemaakt. Helder op veler netvlies staat het beeld van een goed gebadderde Frits, in de onvolprezen gestreepte Olivier B. Bommel pyjama, in de Kaag societeit. Frits moest het goede voornemen om zoonlief snel naar bed te krijgen, noodgedwongen achter zich laten. De kameraden hielpen hem door het raam naar binnen. Toch nog maar een afzakkertje mee drinken, toostend op het aanstaande succes. Helaas!

Tijdens de Olympische campagne met Boudewijn Binkhorst kwam Frits’ fenomenaal technische vermogen naar voren. Wat had dit een verschil kunnen maken op de Olympische campagnes van velen. Hij heeft ook in de Regenboog anderen ruimhartig geholpen snelheid te winnen. Maar het beste bewijs voor deze bijzondere Delftenaar is misschien wel de 157. Twee jaar met steeds meer computerkracht is er gerekend op zijn werkkamer in Wassenaar. Getuigd met de zelfontworpen Brasker mast en de Fritsl wonder spie. Het bracht het kampioenschap op de Grevelingen.

De families Beck, Wilton en Vollebregt zijn al meerdere generaties met elkaar verweven. Die banden zijn alleen maar sterker geworden doordat Frits en Antje in Warmond zorgzaam bij mijn moeder, en Frits volle nicht Frieda, vaak even langsgingen. Ook toen haar geest verwarde. Bij Frits wisten we dat dit ook ging komen, de eerste tekenen op Loosdrecht, in eerste positie met het nieuwe schip, een schoot die opeens los sprong, en de automatismen en het anticiperend vermogen wegdruppelden.

Frustrerend voor Frits was het dat de nog heldere gedachten steeds moeilijker uit te spreken waren. Dankzij Antje hebben we hem toch nog vaak zien meegenieten door het herkennen van vele zeilvrienden tijdens het biertje na afloop op de wal. Vaak zag hij er dan als een goudhaantje uit. Maar de laatste jaren waren extra zwaar voor Antje, Boudewijn en Olivier als hechte familie. Frits is als unieke persoonlijkheid moeilijk om los te laten. Troost is dat Frits, Antje en de kinderen nu in rustiger vaarwater terecht komen.

Sjoerd