Ik mocht laatst een interview hebben met de Kerstman. Zelf was ik hiermee nogal verguld, want hij houdt eigenlijk helemaal niet van interviews. Maar toen hij vernam dat ik special reporter van het Regenboognieuws was draaide hij bij en zo kwam het dat ik op een donkere avond op een krukje zat bij zijn majestueuze stoel. Hij had zijn muts afgezet en loerde mij over zijn halve brilletje aan terwijl hij in zijn baard zat te vlooien.

  “Zo jongeman, jij bent dus van dat Regenbooggedoe hè? Mooi zooitje. Maar dan lust je vast wel een borreltje, is het niet?”

Toen hij de dorstige blik in mijn ogen ontwaarde was dat voldoende voor hem om een een knoestig oud dwergje met een groene puntmuts op te verordineren met de grootste spoed een stevige whisky voor mij in te schenken. Zelf hield hij het bij de Cola, want hij wilde zijn vette sponsorcontract niet in gevaar brengen. Wel ging daar een flinke scheut Vodka bij, maar een kniesoor die daar wat van zou kunnen zeggen. “Zo jochie, vertel mij eerst eens even hoe het dit jaar met die bende ongeregeld is gegaan” bromde hij, waarna hij een grote teug nam en tevreden een boer liet.

Enthousiast verhaalde ik over een prachtig seizoen, rechtvaardige winnaars, wederom Team Peet als kampioen, good old Hoogendam weer helemaal terug als clubkampioen, Magic Marine als nieuwe enthousiaste sponsor, Team Kampschreur als triomfators van het NRE, de grote eenheid in de klasse, zowel qua boten als spirit en ga zo maar even door. Toen ik klaar was met mijn geraaskal was hij al aan zijn derde cola met vodka toe  en wat loenzig bromde hij:

“ Was dat alles? Zijn jullie soms mietjes geworden? Dus allemaal rozengeur en manenschijn? Gelul! Geen beuken uitgedeeld? Geen gaten gevaren waar ik met mijn slee doorheen kan? Geen stiekeme modificaties aan die pramen? Geen seksrellen? Geen sappige roddels? Geen haat en nijd? Geen dronken bacchanalen? Waar gaat het naartoe in deze wereld! Verloedering is alom! Zo gaat alles naar de knoppen!”

Droevig schudde hij zijn behaarde kop en brulde naar de kruiperige groene muts om nog een borrel en beval hem de fles Vodka naast hem te laten staan. Ik kreeg niets te drinken hetgeen ik knap onbeschoft vond. Maar goed, ik was hier om te werken en niet om te zuipen, hoewel dat bij mij meestal prima samengaat. Voorzichtig stelde ik mijn eerste vraag.

“Kerstman, wat onderscheidt U van Sinterklaas?”

Woedend staarde hij mij aan en bulderde:

“Hoe durf je de naam van die Schijtklaas in mijn huis te noemen? Die Schijtheilige! Die onbenul! Weet je dat hij die mijter op zijn kop heeft omdat een kale knar heeft?! Is het je wel eens opgevallen dat die jurk van hem vol verdachte vlekken zitten? En die staf dan, die heeft hij alleen maar omdat hij anders ompleurt van de drank! En dat trekpaard van hem laat hij ieder jaar weer wit spuiten! Lekker chique doen terwijl het gewoon een boerenknol is! En dan dat gesodemieter met die zwarte toyboys van hem! Terecht dat daar in de VN over is gesproken! Maar neem maar van mij aan, zwart of wit, het maakt hem echt geen reet uit!

Zit daar het hele jaar in het zonnige en warme Spanje wat te flikvlooien om zich dan te  verwaardigen met veel herrie een paar lullige dagen naar Nederland en België te gaan. Dus om weer een paar kinderen in de zak mee te nemen naar Spanje! Ja, ja, een echte  kindervriend hoor! En zijn naam heeft hij van mij gejat! Sinterklaas! Is dus gewoon een verbastering van Santa Claus! De rijmelnicht! En dan die stupide liedjes die hij ter zelfverering heeft laten schrijven! Sinterklaasje kom maar binnen bij je knecht! Of wat denk je van Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is zijn roe! Of neem nou: Die zak van Sinterklaas, Sinterklaas, walgelijk!

Neem mij nou. IK ben wereldberoemd, IK laat het hele jaar mijn ballen er af vriezen in dat verdomde poolgebied. IK heb stijl met mijn slee en rendieren. IK kan vliegen met dat hele zooitje. IK heb elfjes die zich het hele jaar de pleuris werken om speelgoed te maken. IK heb haar op mijn kop en mijn baard is echt. IK heb een eigen yell, HOHOHOO! IK heb Coca Cola groot gemaakt! Ieder jaar zijn er grote sterren die mij met muziek bejubelen, wekenlang ben ik op de radio en TV! Nooit van Jinglebells gehoord? Of wat denk je van Coming home with Christmas? Wat wil je nou met die Klaaskop? Ieder jaar vlucht hij gauw het land uit als ik er aankom! Schijthuis! MIJ met hem vergelijken is als een Regenboog en een strontpraam naast elkaar leggen. HOHOHOO!”

Uitgeput door deze tirade keek hij mij met uitpuilende ogen doordringend aan en zette de fles Vodka tussen de behaarde lippen. Na veel geklok boerde hij “lekkere Cola” en gooide de lege fles over zijn schouder waar ongelukkigerwijs groene puntmuts stond. Die was waarschijnlijk moe, want hij ging er bij liggen. Aangezien Sinterklaas schijnbaar een gevoelig punt was bij de Kerstman, besloot ik een andere koers te varen en na mijn excuses te hebben gemaakt vroeg ik hem:

“Wat vindt U van Regenboogzeilers?”

Lodderig keek hij mij aan en graaide om zich heen op zoek naar de lege fles die zo onfortuinlijk kennis had gemaakt met puntmutsje. Hij gromde wat en tastte in zijn tuniek alwaar hij een zakflacon uit te voorschijn toverde. Kraaiend van plezier wist hij deze met enige moeite open te krijgen en stamelde iets over Coca Cola en de pest kunnen krijgen.

“Regenboogzeilers zei je? Geweldig! Geweldige mensen! Zouden vrienden van mij kunnen zijn! Wat zeg je? Zijn er ook vrouwelijke Regenboogzeilers? Waar wonen die?  Dan ga ik daar ook eens door de schoorsteen! HOHOHOO! Maar goed, Regenboogzeilers, prima mensen. Gaan net als ik door weer en wind, houden van hun Boog zoals ik van mijn slee, maken van hun grote hart geen moordkuil, zijn gul met rondjes en houden van de wijfjes! Wat zeg je, ook mannetjes, tja dat heb ik nou niet zo. Daarvoor moet je bij die verdomde Klaas van jullie zijn met zijn sodemijter! Oh, je bedoeld die vrouwelijke! HOHOHOO, Ja, zo zie je maar weer, het misverstand zit in een klein gaatje! Maar dan die Regenboogzeilers, dat hadden kinderen van mij kunnen zijn! Zou eigenlijk ook wel zo kunnen zijn, want ik kom maar een keer per jaar langs, maar man …………….”

Hij gooide zijn hoofd achterover en schudde de laatste druppels uit zijn flacon. Wat gluiperig gluurde hij naar mij en informeerde of ik als ware Regenboogzeiler misschien nog ergens wat onder de kurk had. Nou heb ik altijd een fles whisky achter in de auto liggen, maar die valse dikzak had mij maar met een glas whisky afgepoeierd terwijl hij zelf minimaal een liter Vodka achter de huig had. Dus schudde ik spijtig mijn hoofd en hief verontschuldigend mijn handen. Dit maakte hem knap pissig.

“Zak! Ben jij eigenlijk wel een echte Regenboogman? Je zit mij toch niet te belazeren hè? Jullie hebben altijd wat in reserve, mij kan je niet besodemieteren! Welke Regenboog zeil je eigenlijk? Kom op lozer, nou geen smoesjes!”

Stamelend moest ik erkennen dat ik al een aantal jaren geen Boog meer had en dus ook niet zoveel aan wedstrijden kon deelnemen. Verrassend snel voor een dikke dronken bejaarde verhief hij zich uit zijn zetel, pakte mij bij kop en kont en voor ik het wist lag ik enigszins gekneusd tussen de kerstbomen in zijn voortuin. Dag interview! Vanuit de verte hoorde ik achter gesloten deuren nog vaag een schallend HOHOHOO, die zak krijgt dit jaar mooi geen cadeau! De etterbak!

Ik hoop dat jullie allemaal een mooie en fijne Kerst hebben gehad. En dat jullie veel cadeautjes hebben gekregen. Zelf heb ik nog wel sokken opgehangen bij de schoorsteen, maar die waren de volgende dag gejat. Wel lag er een lege fles Vodka.

Gelukkig Nieuwjaar en goede vaart in 2015!

Rob de Kraa.