Van Michael Pommerel, de zoon van Jaap Pommerel hebben wij de volgende historische bijdrage ontvangen over de Regenboog 3

In oktober 1956 kocht ik ( Jaap Pommerel ) de Regenboog 3 van de zeilvereniging van de SMN (Stoomvaart Mij Nederland) voor slechts HFl.200,00. Voor het dekschuitenvervoer van Amsterdam naar de Scheepswerf Theo Otto aan de Uiterweg te Aalsmeer werd een doos à 50 Roxy sigaretten betaald.

Ik kwam aan dit schip omdat mijn broer W.G. Pommerel (zie de 86) destijds chef hofmeester was op de “Oranje” en hij toevallig hoorde, dat men dit schip kwijt wilde.

De Regenboog 3 lag al 2 winters en 1 zomer 3-hoog (en droog) in een pakhuis aan de Javakade in Amsterdam en was zo Lek als een mandje.

Daar mijn ouders met een Noord Hollandse “Hartog”-schouw bij Theo Otto lagen was de link gauw gelegd. Hij startte net en ik had geen centen. De afspraak luiden “breng maar, we zien wel”.

Toen hij het schip had gezien, werd afgesproken alle naden te voorzien van dunnere en dikkere “veren” en die met lijm, vermengd met zaagsel, tussen de kieren te stoppen, daar de rek (en krimp) er na 40 jaar zo onderhand wel uit het hout was verdwenen.

Daarna werd het onderwaterschip tot 10 cm. boven de waterlijn in het “doodshemd” gezet, gegalvaniseerd stalen platen over een “asbest” deken.

Het dek werd voorzien van nieuwe triplex platen en het geheel geschilderd.

De huid zeegroen, dek creme, onderwaterschip, Brons bottom en het overige uiteraard blank gelakt. De lijm zaagsel methode heb ik zelf toegepast op mast, giek en gaffel.

In april/mei 1957 was het dan zover. Schip te water en: KURKDROOG (en dat is tot 1963 zo gebleven) Totaalrekening van Otto: Hfl.975,-

Uiteraard tuigen en zeilen, echter, de zeilen waren nog van 1917 (Egyptisch linnen is mij verteld) en dat zag er onderhand ook niet meer uit.

In de loop van 1957 las ik bij toeval, dat ene Dr. Bakker uit Den Haag een stormzeil te koop aanbood. Na telefonisch contact ben ik op de trein gestapt en heb de zeilen bekeken en gekocht voor slechts Hfl.175,00, omdat ik “ook nog de treinreis moest betalen.”
Met dit zeil zag het er allemaal nog mooier uit.

Tot en met 1962 met veel plezier gevaren en in het voorjaar 1963 Theo Otto gevraagd de 3 te verkopen en aldus geschiede.

In de oorlogsjaren heeft het schip gezonken onder een brug gelegen i.v.m. de Duitse vordering. In 1969 gekocht door F.P. Kraneveld – Leiden. Schip is in 1969 gesloopt.

Ballastblok is gebruikt voor de Regenboog 96.