Theo Knijnenburg, een fenomeen … (1942 – 2021)
Een unieke man, waarover een aantal zeilers hieronder hun verhaal vertelt
Peter Bisschop
Ik heb Theo leren kennen eind jaren zeventig op Camping de Horizon waarmee ik toen met mijn Mollers BM aan de camping wedstrijden genaamd “Horizon Sail” deelnam. In die tijd had bijna iedereen op de Kaagse campings een Mollers BM waarmee gedurende de zomervakantie onderlinge wedstrijden werden gehouden door zowel Spijkerboor als de Horizon. Theo lag daar naast het ponton met zijn platbodem “De Goede Verwachting”. Vaak was hij te vinden, zittend op het bankje op de dijk, omgeven door zijn camping maatjes. Hij had zelf een BM en deed mee aan de camping wedstrijden waarbij deelnemen voor Theo belangrijker was dan winnen. Het ging hem vooral om de gezelligheid.
In die tijd werd het windsurfen populair. Theo had een uitstekende neus voor trends en dus begon hij een surfshop, “De Grote Vink”, op de grens van Voorschoten en Leiden. De zaak werd al snel een begrip in de hele regio. Als surfer was het altijd leuk om daar binnen te lopen en zo gebeurde het vaak dat als ik op het einde van de week na werktijd bij de Vink langs ging ik nog even een surfplank verkocht.
In 1982 werd het WK Windsurfen georganiseerd in Sardinië. Ook al werd hij vergezeld door een journalist van een van de surfbladen kon Theo zo’n hele serie het niet uitzitten, dus toen hij met een van de Nederlandse jachten die meegedaan had aan de Sardinië Cup mee kon varen naar Nice, bleven de journalist en door hem geholpen windsurfers achter met een meer dan royaal bartegoed…
In diezelfde tijd was de Regenboogklasse weer langzaam aan het groeien en Theo had zich een boot laten aanpraten door Leen de Haas (RB 22) en Theo Mollers (RB 97). Ook hier vond Theo het meedoen belangrijker dan het winnen en bovendien werd je moe van het zeilen.
Na een paar keer de helmstok zelf ter hand te hebben genomen, besloot hij die taak aan mij uit te besteden en zich volledig te concentreren op het begeleiden van de vloot. Hij volgde de wedstrijden trouw en als hij op de Westeinder kwam kijken stopte hij altijd bij Eveleens om paling te halen die hij dan uitdeelde aan een paar van zijn favoriete Regenboogzeilers. Ook na de verkoop van de 80 bleef Theo een trouwe fan van de Regenboogklasse en volgde vanuit het “Knijnenest of vanuit zijn “Schone Schijn” de wedstrijden.
Frans Sluyters
Vanuit het surfen en de Ynglingklasse kende ik Peter Bisschop. Hij vroeg mij een keer te bemannen in de Regenboog. Het waren wedstrijden georganiseerd door Het Vennemeer. Zo’n boog is een indrukwekkend apparaat, je hebt handen en voeten nodig om te overleven, en het beest maakt geluiden die een wat modernere boot moet ontberen. Tijdens een boeironding, klonk er een behoorlijke klap op het achterdek. Een stalen motorboot was vlakbij en op ons dek stond plots een sixpack bier. De eigenaar, Theo zo bleek later, moedigde op deze manier “zijn mannen” aan. Dorst kan de prestaties erg nadelig beïnvloeden! Na de wedstrijd aftuigen bij de Kaagsociëteit en met zijn stalen motorboot naar de prijsuitreiking op het Vennemeer. Daar kwamen de kwaliteiten van Theo pas helemaal tot hun recht. De stemming zat er al heel snel in, ik kroop achter de piano en Theo dirigeerde de bezetting achter de bar en zette deze aan tot grootse prestaties. Terugvarend zat de stemming er goed in en in de Zijp ontwaarde Theo twee dames in bikini op het balkon van een woonboot. Hij aarzelde geen seconde en met een sierlijke manoeuvre meerde hij de boot af aan het balkon, met de ietwat snode intentie om met de twee dames een goed gesprek te beginnen. Onze boot was nog niet eens tot stilstand gekomen, of er stonden twee fervente sportschool bezoekers op vanuit hun stoelen in de woonkamer. Deze twee heren, die ieder plekje op hun afgetrainde lijven hadden laten versieren met tatoeages, bleken breder dan breed te zijn, en zo te zien niet erg gecharmeerd van ons bezoek.
Theo aarzelde geen seconde en richtte zich tot de beide heren; “ deze jongens hebben de hele dag gevochten als leeuwen met zeilen, en met dit weer hebben ze vreselijke dorst gekregen. Hebben jullie misschien een biertje voor ons?” Ik stond op het punt om zwemmend het vege lijf te redden, maar tot mijn stomme verbazing, werden 4 blikjes ijskoud bier uit de koelkast getoverd. Theo maakte nog een praatje en bedankte uitbundig voor de verstrekte versnaperingen.
De columns van Theo zijn wereldberoemd. Toen wij Zuid Afrika gingen verkennen vroeg ik Theo om een paar adresjes om lekker te eten. Dat werd dus een hele zelfgeschreven reisgids! Een restaurant bleek favoriet, dus leek het een goed idee om Theo en Angelique uit te nodigen voor de lunch bij dit fantastische restaurant “Jordan’s”. Die uitnodiging werd aangenomen, onder de voorwaarde, dat wij in hun huis de zon achter de bergen zouden drinken. Het advies vooraf was, om een tandenborstel mee te nemen. Mijn echtgenote kwam hevig in opstand. Zij had Theo en Angelique nog nooit ontmoet en ging zéker niet logeren.
De eerste kreeften van het seizoen en een prachtige ossenhaas stonden op het menu. Als speciale gaste schoof Tineke de Nooij aan, en de avond vloog om… Wij zijn blijven logeren, want ‘s avonds laat de weg op is erg onverstandig, zo werd ons duidelijk. Een onvergetelijke gebeurtenis!
Robert Kampschreur
Theo had een soort van mailinglist van zo’n 130 personen en stuurde daar berichten naar toe over van alles wat hij meemaakte. Soms wel drie keer per week kon je daarin lezen, waar hij vertoefde, waar hij geluncht of gedineerd had -inclusief websites- en met wie enz. enz. Op verzoek van Peter Bijlard stuurde hij deze op een gegeven moment ook door naar de Regenboogclub, waar deze voorzien werden van passende plaatjes en geplaatst werden op de website waar Theo een eigen column/blog had gekregen. Lekker eten en een koude Heineken waren standaard onderdeel hiervan.
Berg je maar wanneer Theo boos op je was en je werd de hemel in geprezen wanneer je hem een lekker diner had voorgezet of goed gezeild had. Zeilevenementen werden uiteraard gepromoot onder zijn lezers en vanaf zijn Knijnennest, zijn tweede huis aan het water dat uitkijkt over het Zweiland op de Kaag, deed hij verslag over hetgeen op het water gebeurde. Voor het Nationaal Regenboog Evenement maakte hij op de radio zelfs promotie bij Tineke de Nooij.
De firma Molenaar, had hem op een gegeven moment teveel laten betalen voor een scootmobiel. Ze hadden een goedkoper product van een andere fabrikant voorzien van stickers van Molenaar en aan hem verkocht voor een paar honderd euro duurder. Hij maakte ze af in zijn berichten en bleef er weken over doorgaan. Ook politici, voetbalcoaches, voetballers enz. moesten er aan geloven. Niet voor niets kwam er bovenaan de Regenboogsite bij zijn column te staan: De Regenboogclub is niet verantwoordelijk voor de hier gepubliceerde stukken.
Deed je het echter goed in zijn ogen dan maakte hij reclame voor je en voegde links toe naar de bedrijven waar je langs moest gaan en bestellen en partner Angelique, die hij altijd liefkozend “mijn Duifje” noemde in zijn stukjes, werd altijd tot in de hemel geprezen.
Ik heb dit zeker vijf jaar kunnen volhouden, maar aan de mails kwamen géén einde en bij de nieuwe website is er als gevolg van tijdgebrek een einde aan gekomen. Theo ging echter gewoon door met mailen en had ook Facebook gevonden als nieuw medium.
Eric Kampschreur
We kwamen langs varen op Sneek en daar lag de 80 wedstrijdklaar voor de Sneekweek, voor een gehuurd vakantiehuisje. Mannen kom een biertje drinken. Er wordt gevraagd: Theo hoe is het gegaan in de Sneekweek? …. Nou de eerste avond Sneekweek was zo heftig dat we zoiets hadden van… we hebben een aftrekwedstrijd dus we zijn blijven liggen. De volgende twee dagen waren eigenlijk net zo zwaar en we zijn toen tot de conclusie gekomen dat we toen toch geen kans meer maakten om Kampioen te worden dus hebben we daarom maar niet meer meegezeild. Maar het was een Top Sneekweek !
Theo we gaan je missen !
Via de Wayback Internet tijdmachine is het Blog van Theo nog steeds te zien… helaas zijn hier de afbeeldingen deels weggevallen. https://web.archive.org/web/20150317012705/http://regenboogclub.nl/Theosweblog.htm




