Zojuist het stukje van Rob de Kraa in het fraaie Regenboog magazine gelezen over STRESS. Mij opa werkte van 6 uur tot 22,00 uur. Stress heette toen OVERSPANNEN, maar die dit hadden waren zeldzaam. OPA had een melkwijk, op iedere hoek van de straat was een cafe, en nam dan een JENEVER. OPA is nooit gescheiden geweest, dat bestond toen ook nog niet. Maar OPA had samen met OMA wel 23 kinderen ontworpen. 4 Kindjes hebben de startstreep niet gehaald, dus waren er maar 19 gezonde kindjes over. Mijn vader was kindtechnisch wat minder begaafd. en was met mijn moeder niet verder dan 4 kindjes tot de eindstreep gekomen, En dan KNIJN, die was bij 2 eigen ontwerpen al op de eindstreep gekomen. Maar de SCHEIDING bracht hem op 2 dames erbij, dus had ik PA en MA benaderd, dus eigenlijk ook 4. Maar toen waren er werktijden van 9 tot 18,00 uur, en ja, de Stress was coming. Ik heb de STRESS eerst met voetbal, en naderhand met zeilen weten te vermijden. Dat komt door mijn instelling, nooit wilde ik haantje de voorste zijn. Dus ik deed wel mee, maar niet zo fanatiek. voorbeeld van een wedstrijd in mijn REGENBOOG. Eerst van de banenkaart een VLIEGTUIGJE vouwen. dan voor de start alvast een CABALERO opsteken, en dan GEZELLIG meevaren. Dus altijd eindigen in de achterhoede, daar zeilden de gezellige zeilers. Maar bij de BAR was ik altijd in de kopgroep te vinden, ik bedoel HEINEKEN TECHNISCH. Mijn hele leven nooit in de kopgroep gezeten, conclusie, NOOIT STRESS, dus tevreden.  Ik neem nu een flesje HEI, oh nee een heerlijke n,espresso, maak er nog een leuke dag van, Zonnige groeten, Theo n,estresso